Bij Hansen. We zijn er niet, boodschap na de beep.
Tony? Het is je mama.
Het is om te zeggen dat het heel mooi weer is hier in Melbourne.
We hebben gisteren in 'n natuurpark twee kangoeroes en 'n koala gezien.
Het schijnt, als je van een wolkenkrabber springt,
dat je je leven ziet passeren als een film.
Als ik van een wolkenkrabber donder en ik zie mezelf zoals ik was...
Ik zou denken dat het de verkeerde film is.
Ik zou mezelf niet herkennen.
Er zijn drie miljoen dingen waar God en klein Pierke
direct een definitie van kunnen geven.
Allez, pak nu... Een loempia.
Een loempia is deeg met soja- scheuten en kip, gebakken in vet.
Maar een definitie geven van mezelf, in die tijd...
Een zombie. Of nee, een autist.
Een autist is iemand...
Vraag 'm hoe laat het is en hij geeft de records van de 110 m horden,
heel de bazaar.
...na de beep.
Tony? Het is nog eens mama. Ik was daarnet vergeten...
Maar hij weet niet hoe laat het nu is. Verstaan?
Hier zie, de Tony.
Dat soort autist was ik.
En pas op, nog een degoutant autistje ook.
Meneer Hanssen.
Tony. Hoe is het met ma en pa? Zijn ze al terug van vakantie?
Ja...
Niet al te best, hè.
Maar... Je mondeling zal dat wel rechttrekken. Hè?
Ik zal beginnen met iets eenvoudigs.
Op welke manieren gaan verbintenissen teniet?
Tony...
Trek het u niet aan, professor.
Ik zal hem halen. - Blijf maar buiten.
Uw schriftelijk was nog slechter dan het zijne.
Zeg! Door jouw schuld zijn we alle twee gebuisd.
Daar heb je mij niet voor nodig. Je schriftelijk trok op niks.
Hoe weet jij dat? - Ik heb het gelezen.
Ik wou niet afschrijven. Ik ga me niet belachelijk maken.
Wat gaan we nu doen? - Wat gaan we doen? Ik ben weg.
Waar gaan we naartoe? De Caruso? - Nee, je verstaat me verkeerd.
Ik trap het af. In ons belachelijk uniform...
Kostuum, aktetas, leren schoenen...
We zijn het gewoon... Niet met mij.
Ik, bij de plastronbrigade? Jamais.
Dat zal je papa plezant vinden! - Ik doe mijn eigen ding.
Hij zal schrikken als hij terugkomt. Ik ga niet de rode loper uitrollen.
Ga je voor een slecht examen je...
Dat examen heeft er niets mee te maken.
Sorry, hè! Ik ga je één vraag stellen:
Waarvan ga je leven? - Dat is het kleinste probleem.
Ken je die drie schilderijen bij ons? - Die Bervoetsen? Dat zijn gouaches.
Goulash voor mijn part. Ik heb er een van verkocht.
Hoe heb je dat gedaan? - Dat kan het kleinste kind.
Je kiest het lelijkste, want dat is zeker het duurste.
Je brengt het naar een kunstafzetter. Je onderhandelt, en bingo.
In plaats van iets dat daar hangt, heb je geld.
Wat heb je ervoor gekregen? - 150.000 ballen.
150? Een Bervoets is wel tien keer zoveel waard.
Moet ik eens iets vertellen? Het was niet eens een origineel.
Een goede kopie, maar... Typisch papa: Helemaal fake.
Maar goed genoeg voor 150.000 frank.
Vroeg of laat komt dat toch naar mij.
Moet ik wachten tot hij sterft zodat ik de erfenis ineens krijg?
Nee, nee, je moet dat zien als een lening.
Of beter: Een besparing. Voor hen, want mij zijn ze kwijt.
Waarom heb je geld nodig?
Ja... Een super occasie.
Het is een model van het bouwjaar '89.
En... Nog geen 80.000 km op de teller.
Daar... Dat is heel speciaal.
In het dashboard ingebouwd, een stereo-radiocassettespeler.
Met twee superboxen.
En pas op... Dat is iets heel speciaals.
Die zijn niet ingebouwd. Dan zijn de deuren naar de knoppen.
En het geluid vervormt altijd. Laat je niks wijsmaken door amateurs.
Maar deze bijoukes... Je gaat in een disco zitten.
Ik weet het niet. Hij is wel wat verroest.
Als ik gas 'planchè' geef, trap ik de pedaal op de macadam.
Dat is een goede manier om te 'freinen'.
Ja, daar is iets voor te zeggen.
70.000, we laten de BTW vallen. Te nemen of te laten.
Cash. Baar geld.
Allez, kom... Omdat jij het bent.
10, 20, 30...
40, 50, 60...
En 70.
Wat moet je met een camionette? - Een mens moet zijn wat hij is.
En ik ga eindelijk worden wat ik van nature ben.
Van bij geboorte: Verkoper. - Verkoper? Jij?
Ja, ja, lach maar. Ik ga de stiel leren.
Verkoop van deur tot deur. Je moet klein beginnen.
Pak nu Rockefeller. Schoenen blinken, een nestel verkopen.
Tien jaar later miljonair.
Ik ga een schone cent opzijzetten.
Als er zo veel te verdienen is, waarom doet niemand dat dan?
Het land zit vol verkopers. Maar ze hebben geen systeem zoals ik.
Je moet weten wat je wil verkopen. - Wat ga jij verkopen?
Dromen! Visioenen, luchtkastelen!
De mensen kopen niet iets omdat ze het nodig hebben,
maar omdat ze er verliefd op zijn.
Het is zoals met een lief. Op de foto ziet het er altijd beter uit.
Pak nu: Ik verkoop een frigo. Ik heb die niet bij.
Een folder van een frigo heb ik bij. Vierkleurendruk, mooie foto's.
Ik laat de folder zien en stoef over de frigo.
Je kunt ver gaan in het stoefen. Als het maar goed klinkt.
De mensen moeten goesting krijgen.
En dan schuif ik het contract onder hun neus.
Ze krijgen een frigo en een factuur, ik krijg een commissieloon.
Alles wat je nodig hebt, is folders van brol.
Plus iets om je te verplaatsen, om je contracten op te maken.
Die camionette is perfect. De naam al: Transit.
En de binnenkant dan...
Aan alles is gedacht, zelfs aan de veiligheid.
Mijn heilige drievuldigheid: Kantoor, showroom, slaapkamer.
Alles in één.
Ik ga iets meemaken.
Ik wil het leven zien zoals het is, niet zoals het in een wetboek staat.
Waarom ga je niet mee?
Wat wil je zitten krabben voor een diploma dat niks waard is?
Moet ik je komen halen? Of blijf je studeren?
Tony, ik heb beloofd dat ik mijn diploma zou...
Okè, maar je moet achteraf niet komen zagen.
Doe me één plezier: Als mijn ouders bellen, weet je van niks.
Okè. Maar je moet...
Fuck...
Alleen Soo was zot genoeg om mijn vriend te zijn.
Echt een toffe gast, maar sloom.
Hij liet zich in de doeken doen door mij.
Ik had die jongen misbruikt als mijn eerste klant.
Ik had hem geen frigo verkocht, maar toch een sterk verhaal.
Sterk verhaal... Die Bervoetsen hangen nog thuis.
Ik zal met een 'goulash' over straat lopen als ik in de safe kan, zeker?
Wat denk je dat ik met mijn groot bakkes en mijn plannen, eerst deed?
Niente, nada, nougabollen. Niks. Typisch ik.
Uitrusten nog voor ik mezelf had moe gemaakt.
Ik vond dat ik nog wat tijd nodig had voor mezelf.
Een koffietje? Dat zal niet gaan.
Mijn espressomachine is kapot. De thermostaat slaat niet meer af.
Als dat spel ontploft, kan ik een kliniek voor brandwonden beginnen.
Geef maar plat water. Een echt, niet op een schoteltje.
Hoe bedoel je?
Wel, plat water... Water in een schoteltje...
Plat... water.
Water op een schoteltje? - Voilà.
Het is toch niet voor je hond? Dat beest komt niet binnen!
Ik heb die zaak hier zelf uit de grond gestampt.
Dan komt er een met een poedel of een St-Bernard.
En direct is mijn vloer ondergescheten.
Ga maar naar een ander voor water. - Geef maar iets anders.
Wat?
Een cola. - Met ijs of zonder ijs?
Met. - Vanille of chocola?
Allez... IJs. Crème à la glace. Je verstaat dat toch?
Toch wel. - We mogen toch al 's lachen.
Dat is zeker.
Zeg, die... Die espressomachine... Is die al lang kapot?
Een jaar.
Hoe lang is ze operatief geweest?
Gewerkt. Hoe lang heeft ze gewerkt?
Een jaar of drie, schat ik.
Die thermostaat laat het al afweten?
De fabrieken hebben er alle belang bij dat hun prutsen kapot gaan.
En... U heeft er nooit aan gedacht om dat te laten repareren?
Weet je wat dat kost? Weet je wat die gasten vragen?
En dan zeggen ze dat repareren even duur is als nieuw.
Als het gerepareerd is, is het direct weer kapot.
Het is natuurlijk een ongelooflijk toeval,
maar ik verkoop espressomachines. - Ah ja?
Zie je wel? We moesten een orkest vragen, en geen discobar.
Weeral niet thuis.
Discobar... Niets dan miserie. Heb ik het gezegd of niet?
Een orkestje was beter.
Onze Luc heeft een discobar gevraagd. Ga bij hem zagen!
Zelfs dat kun je niet. Wat moet de familie van Natasha niet denken?
Kan me niet schelen. Ze bevallen me toch niet.
Ja, zoek maar ruzie.
Maak onze Luc maar ongelukkig op de schoonste dag van zijn leven.
Mijn kloten! Hij zit meer op cafè dan bij Natasha.
En ons laat hij in de stront zitten.
Een discobar. Terwijl ze voor dat geld een orkestje konden krijgen.
Je moet geen orkest...
Ik wil een orkest. Ik wil nu een orkest!
Een machine als deze. Hoeveel kost dat nieuw?
Deguilla. - Tadja.
Wel, dat is zeer moeilijk te zeggen.
Dat... Dat model wordt niet meer gemaakt.
Ik doe al een tijdje niet meer in dat merk.
De buitenkant ziet er goed uit, maar dat binnenwerk...
Je bent de eerste niet die... - Je moet niet afdwalen.
Een machine als deze. Inhoud: Tien liter. Twee sproeikoppen.
Sproeiknoppen. - Koppen.
Kraantje met heet water. Eentje met stoom. Hoeveel kost dat nieuw?
Tien liter... Met of zonder BTW? - Alle twee.
Dat is natuurlijk moeilijk te zeggen.
Alles is afhankelijk van de kwaliteit. De grootte, de kleur.
Kleur?
Deguilla... Degadja. Hoe... Hoeveel heeft u daar nu
drie jaar geleden voor betaald? - Veel te weinig. Het was 'n occasie.
Ik ben dat beu, die solden. Wat kost een nieuwe?
Luister, meneer.
Dat is nu een van de producten waarvan ik geen folder heb.
Maar morgen rij ik langs de verdeler. - Minuutje...
Je verkoopt dus niet alleen espressomachines?
Nee, ik verkoop alles. Tuinstoelen, mixers, salons, tapijten, frigo's.
Koop je geen frigo?
Je bent een verkoper van deur tot deur?
Een leurder zoals ze zeggen. - In de volksmond.
Blijf eens kalm! - Toon je leurkaart eens.
Allez, heb je geen leurkaart? Leuren zonder leurkaart is verboden.
Ik moet je toch niet aangeven? Kom, laat je leurkaart zien.
Meneer Freddy, we hebben problemen.
Wat nu weer? - Toine, ik kan niet meer.
Ik zal alles op een rijtje zetten.
We hadden vanavond, met het oog op het dansen na de maaltijd
een drive-in discobar gehuurd. Ik wou liever een orkest.
Daar gaat het niet om. Vertel hem het probleem.
Ze hadden alles opgesteld, maar er was iets kapot.
Ze hebben dat weer ingepakt, en ze zijn het afgebold.
Ze stappen het af. Vroeger... - Antoine!
Bref. Geen muziek en over een uur begint dat feest.
Meneer Freddy, wat moeten we nu doen?
Luister, ik heb het nog gezegd.
Mijn kozijn heeft zo'n orkestje. Echt zo. Nooit klachten gehad.
Maar meneer moest per se een discobar hebben.
Al in de Gouden Gids gekeken? - Ze kunnen niet. Ze willen niet!
Kunnen we misschien jouw installatie gebruiken?
Ik wil ervoor betalen.
Mijn boxen zijn niet zwaar genoeg. Ze hangen aan de verkeerde kant.
Als ik de draden versteek, is alles kapot.
En nu, Toine? Wat moeten we nu doen?
Hè meneer? Zeg me dat eens.
Fantastisch. Je moet er maar op komen.
Dat is nu een echte drive-in discobar.
Hadden we niets afgesproken qua onkosten?
Wel... 20.000 frank.
Hij heeft nog gevoel voor humor ook. Een man naar mijn hart.
2.000. En de rest van de avond mag je niets tekort komen.
20.000... - Dat is nogal iets, hè?
Luc? Gaan we eens dansen?
Laat me gerust. Ik ben me aan het amuseren.
Student? Je hebt daar de leeftijd voor.
Nee, studeren is niets voor mij. Ik sta liever in de praktijk.
Je bevalt me steeds meer. Ik kan ook niet tegen intellectuelen.
Van studeren word je alleen stommer.
Ik ben ermee begonnen, maar... - Wat zeiden ze thuis?
Ik ben bij het leger gegaan. Dan kunnen ze me niet weghalen.
Ik wist het. Ik zeg: Dat is een gast met kloten aan zijn lijf.
Wacht eens...
Je bent bij de para's.
Ik wist het!
Ik ook. Geweest. Geweest. De mooiste tijd van mijn leven.
Je leeft op het scherp van de snee. Je weet wat je moet doen.
En dat doe je! - Dat doe je.
Je lijf is afgetraind als een renpaard.
Zeg maar een dekhengst.
Je leert mensen kennen van overal. Je maakt vrienden voor het leven.
Welke wapens gebruiken de para's tegenwoordig?
De gewone marchandise. Niks bijzonders.
Wat doe jij voor de kost? - Och ja, dat is waar...
Antoine Verbist. Ik ben bij de rijkswacht.
Handen omhoog. Hè! Handen omhoog!
Het is goed. Het is over.
Een mens kan zich lelijk verslikken. Hoe heet je eigenlijk?
Soo De Paepe. - Soo, van François?
Heel schoon. Ik mag toch Soo zeggen? Para's onder mekaar.
Zeg maar Toine.
Zeg... Wat ik wou vragen...
Hoe ben je hier eigenlijk verzeild geraakt?
In burger, 50 km van de dichtstbijgelegen kazerne?
Weekendverlof. De boog kan niet altijd gespannen staan.
Ik bedoel hier. Op zaterdagavond?
Je zou in Knokke moeten zitten. Fils-à-papa's in mekaar rammen.
Mokkels vol stoempen op het strand. Maar hier, in deze vergeetput?
Aan de toog als een triestige plant? Dat versta ik niet.
Toine.
Mijn verlof... Dat is niet zomaar verlof.
Pardon.
Het is eigenlijk een afscheidsverlof.
Volgende week vertrek ik met een speciale missie naar het buitenland.
En... Misschien kom ik niet meer terug.
Je zult dat misschien raar vinden... Ik wou op mijn eentje
nog eens rondrijden door ons landje.
Meer ga ik daar niet over zeggen, dat is top secret.
Niemand mag iets weten. Als de pers daar lucht van krijgt...
Tuurlijk.
Koeken negen, koeken acht, koeken zeven!
Miljaarde! Jij hebt chance! Jij hebt chance!
Ik wist het! Ik wist het, hè!
Dames en heren, aandacht, alstublieft! Aandacht!
Speech! Speech! Speech! - Stilte!
Beste vrienden.
Ja, ja... En vriendinnen.
Is dat gedaan met dat kabaal, daar?
Maak je geen zorgen, ik regel dat. - Beste mensen.
Ik zou willen een toost uitbrengen.
Ik zou willen een toost uitbrengen...
Luc, je pa heeft je nodig.
Met haar op zijn tanden en poten aan zijn lijf.
Overmorgen gaat hij in een supergeheime actie van ons leger
in het hartje van de Congo die negers onder hun kloten geven!
Dat die zwarte... Die...
Die zwarte... negers... eindelijk hun plaats gaan leren kennen.
Beste mensen. Veel kunnen we niet doen voor onze jongens.
Maar we kunnen ze laten voelen dat we als één man achter hen staan.
Daarvoor is maar één manier. De beste!
Beste vrienden... de Leeuw!
Ze zullen hem niet temmen
De fiere Vlaamse leeuw
Al dreigen zij zijn vrijheid
Met kluisters en geschreeuw
Ze zullen hem niet temmen
Zolang een Vlaming leeft
Zolang de leeuw kan klauwen
Zolang hij tanden heeft
Ze zullen hem niet temmen
Zolang een Vlaming leeft
Nee, ik ben juist blij. Ik dacht dat je niet meer zou bellen.
Maar is het niet laat om nog van deur tot deur te gaan?
Soo, je weet er niks van. De nighttime is de right time.
Het is zoals in de jungle. De stomste beesten jagen overdag.
De slimme dieren, de schoonste, die jagen 's nachts.
Wat ik verkocht heb: Een espressomachine.
Van tien liter met twee sproeikoppen.
Een dure stereo-installatie.
En hou je vast aan de takken van de bomen:
Een groepsreis naar Zaïre, hotel vol pension inbegrepen.
Dat is goed.
Tony, ik heb zitten denken...
Over wat je gevraagd hebt, om mee te gaan.
Ik heb doorgeblokt en ik sta voor op mijn schema, dus...
Allez... Misschien kan ik een paar dagen meegaan?
Soo, hebben mijn ouders gebeld? Ze zouden in Sydney moeten zijn.
Geen nieuws uit Sydney, nee.
Als ik meega, kan ik je facturen uitschrijven.
Of we kunnen samen gaan verkopen. Elk een kant van de straat.
En als de camionette te klein is, kan ik in een tentje slapen.
Ik zou dat tof vinden, Soo.
Maar begrijp me niet verkeerd, het gaat te goed.
Het is ook niet echt plezant.
Dat is van 's morgens tot 's avonds werken.
Mijn zaak is nu in...
Tony? Wat? Tony?
Klootzak.
Ben jij nu heel...
Sleutels. Niks proberen, of ik steek los door je lijf!
Kom, meekomen.
Kom.
En hier blijven staan. Verstaan?
Allez...
Trek hem naar de camionette, en rap!
Ben je doof? Breng hem naar de camionette!
En laat hem niet vallen.
Voorzichtig, kalf. Allez, duwen!
De definitie geven van een goede maat. Dat is niet simpel.
Je geraakt ergens aan de praat, en het is alsof je elkaar jaren kent.
Of je werkt met een wildvreemde samen en het klikt.
Maar soms sta je voor crapuul en je denkt:
Oei, die gaat mijn kop eraf slaan.
Hij gaat me achterlaten langs de baan.
Wel, meestal worden dat je beste vrienden.
Rijden. En niet tegen een boom, want ik heb je nog nodig.
Naam?
Pas op. Kijk voor je, godverdomme!
Ik heb net gezegd om niet tegen een boom te rijden!
Je moet niet zo bibberen. Wat is je naam?
Waarom vraag je dat? Je gaat me toch kapotmaken.
Sla dan! Knijp mijn strot dicht! Maak me maar kapot, verdomme!
Als ik je kapot wou maken, had ik dat al gedaan.
Doe niet zo zenuwachtig. Is het voor die 'tournevis'?
Allez, ik zal hem wegleggen. Hier... Dat ben je rustiger.
Wat is je naam, vroeg ik.
Tony. - Tony, Tony, Tony... Tony Bell?
Tony Hanssen. - Zie je dat je het kunt?
Je moet niet altijd direct zo panikeren.
Ik heet André.
Maar ze noemen me Andreeke, omdat ik zo klein ben!
Wat doe je voor de kost? Niks zeggen.
Student. Ik ruik dat vanop een kilometer. Wat studeer je?
Rechten. - Voor advocaat, zogezegd.
Geen slechte keuze.
Advocaten en banken zijn de enigen die geld verdienen.
Hoe oud ben je? - 24 jaar.
Hoeveel keer trek je je af per dag? - Zeg!
Hoeveel keer trek je je af per dag?
Je moet daar niet rood voor worden.
Ik weet nog de eerste keer dat ik me aftrok.
Mijn broer had gezegd: "Probeer dat eens."
Dus ik aan mijn zot aan het sleuren.
Ik wist niet wat er gebeurde. Tot tegen de muur.
Chance dat ik mijn kop wegtrok, of het was in mijn oog.
Hoeveel keer trek je je af? - Allez...
Of heb je een lief die dat doet? Heb je een lief? Je kent dat toch, Tony?
Zoiets met twee tetten. - Niet echt.
Eigenlijk niet. - Nee, ik heb geen lief.
Daar verschiet ik niet van. Zo'n triestige plant...
Kijk voor je!
Luister. Je moet me alleen een uurtje helpen.
Daarna mag je doen wat je wilt. Akkoord?
Akkoord, vraag ik!
Wat is dat, dit?
Is dat ja of nee?
Ik weet niet... - Ga je me helpen, ja of nee?
Ja, meneer André.
- Dank je, Tony.
Weet je wiens schuld het is, de schuld van alles?
De bank, godverdomme! Zij doen alles naar de kloten!
Ze zitten alleen maar met hun gat op hun geld.
En wij, sukkelaars als jij en ik, moeten ploeteren en zweten!
En wie gaat er met de profijten lopen zonder één poot uit te steken?
De banken? - De banken, verdomme! Wie?
De banken, godverdomme! - Godverdomme!!
Zeg...
Leningen, intresten... Processen.
Mijn vader hebben ze ook zo kapot gekregen.
Alleen daar zijn die zeikerds goed voor geweest.
Dat die zak zo vroeg gestorven is. Hartinfarct.
Weg. Licht uit. Dag, pa.
De dag na de begrafenis... Deurwaarder, nog een deurwaarder.
Heel onze inboedel verkocht. Ons moeder razend, bleiten.
Mijn broers en ik de fabriek in, het ene werk na het andere.
Chemie, beton... En toen kwam ik Rita tegen.
Ons Rita...
Ik zie haar...
Zij ziet mij... Patat!
Je hebt haar geslagen? - Nee, jongen.
Liefde. L'amour.
Love.
Liebe.
Ja...
Drie koppen kleiner dan ik. Dat is gemakkelijk, zei ze.
"Dan moet ik niet op mijn knieën zitten om je af te zuigen."
Op een dag... We waren een maand of vijf getrouwd.
En ik werkte bij de Chemie Nationale.
Ik voel me niet goed, ik ga naar huis.
Ik kom thuis en ik hoor iets in de badkamer.
Wie ziet er in bad? Ons Rita.
Met een wildvreemde gast, met een lat van hier tot Tokio.
Ik zeg: "Wat gebeurt er hier?"
Rita trekt wit weg, die gast slikt eens...
En weet je wat hij zei? - Nee.
"We mogen ons toch wassen, meneer?"
Zei hij dat echt? "We mogen ons toch wassen?"
Nu kan ik ermee lachen, maar toen vond ik dat niet plezant.
En zij ook niet. Die gast duikt onder mijn armen. Ik glij uit.
Rita houdt me tegen.
En ja... Ik heb haar dan wat bijgeslagen.
Weet je wat die teef doet?
Ze trapt het af, naar een huis voor mishandelde wijven.
Ik geef toe... Ik had niet moeten slaan.
Ik had er spijt van achteraf. Ik zag haar doodgraag.
Nog altijd, eigenlijk. Maar ja... Wat doet een mens als hij lastig is?
Ik wil die tweede baksteen door de ruit smijten...
Staat daar de rijkswacht. "Wel meneer, wat doe je?"
"Mijn wijf weghalen bij die spleetlikkers."
Ik smijt die baksteen door de ruit van dat vluchthuis.
Een uur later stond ik in de kazerne, bloot.
Ze doorzoeken mijn kleren, wat vinden ze?
Nog een baksteen.
Nee... Drie gram shit in mijn broekzak.
"Aha, meneer is een dealer?"
Je kon zeggen dat het voor eigen gebruik was.
Ik was een dealer.
Enfin, na zes maanden kom ik vrij. Zo koleirig als een pitbull.
"Andreeke is een drugdealer?" Ik zal ze eens laten zien...
Shit, speed, coke, witte en roze LSD, XTC, poppers, champignons...
Ik doe dat niet voor het geld, maar voor de kick.
Zelf gebruik ik bijna niets. Een dealer mag niet zelf 'n junkie zijn.
Dat is zoals een bakker die van zijn eigen gebak eet.
Allez... Bij manier van spreken.
Hier naar rechts.
Ik word opgepakt in een dancing met twee kilo coke in mijn zakken.
Twee jaar bak.
Ik kwam vrij, en ik denk:
Andreeke, nu is het gedaan. Nu ga je je leven beteren.
Ik begin een winkel. Je mag eens raden.
Twee keer gezeten om te dealen. Wat voor winkel begint zo iemand?
Wacht. Niks zeggen. Sigarettenwinkel.
Sterke drank? - Nee.
Een wapenwinkel. - Een bloemenwinkel. Bijna goed.
Ik in een bloemenwinkel... Mensen die bloemen kopen...
Die durven me zelfs niet aankijken. Zou jij bij mij bloemen kopen?
André, ik ben niet het soort mens dat bloemen koopt.
Moest je bloemen kopen, zou je ze dan bij mij kopen?
Niet elke dag. - Dat is exact wat ik wil zeggen.
Failliet gaan is iets...
Je gaat kapot van binnen.
Het gaat niet om die bloemen, hè. Ik kan geen bloemen meer zien.
Ik zet nog liever stront op breinaalden in vazen.
Vazen kan ik ook niet meer zien.
Maar het feit dat je failliet gaat... Dat is...
Hier naar rechts.
Er zijn in mijn leven drie dingen geweest die ik niet kon verkroppen.
Ons moeder die sterft terwijl ik in de bak zit.
Ons Rita die het aftrapt.
En die stomme, onnozele bloemenwinkel die failliet gaat.
Allemaal de schuld van de banken. - Ja, wees maar zeker.
Maar ze hebben het geweten, de klootzakken, godverdomme.
Met mijn laatste geld koop ik een revolver en ik overval mijn bank.
Zonder zelfs een kous over mijn kop te trekken.
Je had er moeten bij zijn. Ze scheten in hun broek van de schrik.
"Ja meneer André. Nee, meneer André."
Ze geven me al hun geld, in zo'n sportzakje dat je gratis krijgt.
Zeg... Hoeveel geld was dat dan?
Dat heb ik nooit geweten. Een paar miljoen, zeker?
Ik loop naar buiten, naar de halte van tram 4.
Een vluchtauto had ik niet. Je kunt niet aan alles denken.
Was tram 4 dan nog op tijd gekomen...
Maar wat wil je met al dat verkeer in de stad? Opstopping, accidenten.
Ik stond daar met mijn sportzakje vol miljoenen.
De politie was er eerder dan tram 4.
Hier is het.
Tram 4 gemist. Vier jaar bak.
En dat waren er vier te veel.
Ik heb met mijn kop tegen de muur gelopen, letterlijk.
Met mijn kop tegen de muur.
Geef me de sterkste vent die je kent Tony.
De botste klootzak. Steek hem een jaar binnen, één jaar.
En er komt een moment dat hij zit te janken als een gecastreerde hond.
Ik kwam buiten. En ik heb gezworen, op de ziel van ons moeder
dat ik daar nooit nog binnen zou zitten. Nooit.
Ik val nog liever dood.
Ik dwing niet graag mensen om me te helpen.
Ik weet hoe erg het is als vreemden je zeggen wat je moet doen.
Maar ik heb geen andere keuze. Kom.
Een maat van mij is opgepakt met 10 kilo coke.
Ik heb er niks mee te maken. Maar de flikken komen hier gegarandeerd.
En als ze komen, dan hang ik voor minstens 10 jaar.
Het zal wel een ziekte zijn, zeker.
Het is begonnen toen ik na vier jaar vrijkwam.
Er lag een steen op mijn borst, ik kon niet ademen.
De dag daarna heb ik een velo gepikt, en ik kon weer ademen.
Maar dat gevoel kwam terug.
Ik moest gaan pikken. Juwelen, tv's, tapijten...
Het stomste is, ik doe er niks mee. Dat staat hier maar.
André... Hoe vervoer je dat als je alleen een motor hebt?
Op de motor.
Het moet mijn kot uit.
Je gaat alles verpatsen? - Nee, alles moet weg.
Wacht...
Beste vriend...
Ik ben geen student. - Ah nee?
Ik ben een verkoper. Lach maar. Een heel goede verkoper.
Stel: Ik pak dat boeltje van je over. Voor een schone prijs.
Binnen twee dagen heb ik het verkocht.
Deur aan deur verkoop van gestolen goederen?
Ben je op je kop gevallen? - Ik wil je helpen.
Als het slecht afloopt, hang ik. Maar jij ook.
Nee, mijn oplossing is veel simpeler.
Wacht, hè...
Op drie.
Een, twee... Drie!
Wacht eens even.
Ja, smijt maar.
Schoon, hè?
Gouden horloges. Heb ik een zwak voor.
Je moet eens luisteren. Je hoort dat bijna niet tikken.
Je hebt er net 40 weggesmeten.
Allez...
Hier. Dat is voor jou.
Pak aan, voor ik van gedacht verander.
Merci.
Kom, kleine.
Het is nog wat vroeg om te gaan slapen.
We gaan eens zien wie er thuis is. - Ik ken nog een adresje.
Ja? Je mag van achter zitten. Pas op, dat mag niet iedereen.
Normaal zit daar vrouwvolk met een minirok tot aan hun foef.
Zonder onderbroek en met hun haar in de wind. Zo'n motor, dat trilt.
Ik heb al veel mokkels van nattig- heid op de macadam zien totteren.
Je hebt het toch afgedroogd?
Amai.
Dat zijn precies ook geen doppers.
En jij kent die? - Vrienden van mijn ouders.
De familie De Paepe.
Een hoop kwieten. De vader is een bekende procureur.
Schatrijk. En toch nog witte producten kopen.
Weet je wat mij eigenlijk het meest van al opwindt?
Als je geld vindt? - Nee. Jij altijd met je geld.
Dat is niet zo belangrijk, geld.
Je moet binnendringen in iets wat mensen verborgen willen houden.
Ja? En je moet daar sporen achterlaten.
Bijvoorbeeld, deze keuken.
Moest ik het kunnen, ik scheet in hun broodrooster.
Dat voor de rest van hun leven de toast naar stront smaakt.
Ik weet dat er iets niet juist aan is, maar ik vind dat schoon.
Ja... Ontroerend zelfs.
Schol.
Wat denk je? Zouden ze porno in huis hebben?
Daar zou ik niet van verschieten, van die vetzakken.
Douane. - Douane.
Niks aan te geven? Niks te declareren?
Tax free.
Eens zien wat hier allemaal tussen zit. God, zie eens.
Zie hier.
Jezus. Wat een kut.
Dat is gewassen, en je valt nog om van de zeelucht.
Je kunt de golven horen!
Nog zo één.
Godverdomme, zeg. Zie eens hier.
Amai... mijn kloten. Verdomme... Procureur, zei je?
Krijg dat voor je op een proces.
Hoe chiquer de buitenkant, hoe vettiger vanbinnen.
Zie eens.
Het is het een en ander, hè? - Godverdomme.
Zie eens hier. Godverdomme. Klop daar mayonaise mee.
Zie eens.
Ik had het gedacht.
Is dat cocaïne?
Nee, wat denk je? Poedersuiker?
Ja. Wat staat er anders tussen de zwepen?
Godverdomme... Het is nog goede suiker ook.
Daar gaan we nog plezier van hebben. Hebben ze kinderen?
Ja... een zoon. Van mijn leeftijd. Hij heet Soo.
Allez... We zullen eens zien in Soo zijn slaapkamer.
Die Soo is echt zo'n typische fils-à-papa.
Een studentje... och... In de rechten, natuurlijk.
Ik heb nog met die kwal gestudeerd. Een absoluut windei.
En zulke gasten krijgen het later voor het zeggen.
Bankiers, advocaten: Crapuul verpakt in feestpapier.
We zouden met hen moeten doen wat zij met ons doen. Klootzakken!
Rustig aan, Tony. Rustig.
We zijn geen criminelen. Het moet om te lachen blijven.
Hierzie. Zie eens.
Godverdomme zeg! Had ik het niet gedacht.
Het is een janet. Wat een familie.
Die Soo... Hoe hij met zijn gat kan staan draaien...
Je mag er niet aan denken... Al die achterbakse strontpompers.
Als er één ding is waar ik van moet spugen, kotsen, braken,
dan zijn het janetten.
Wat krijg je nu? Laat hen doen. Een gat is een gat. Wat is dat nu?
Jij bent toch geen janet? - Tuurlijk. Ik heb in de bak gezeten.
En heel de bak in mij.
Meen je dat nu?
Stop er nu eens mee.
Kom hier.
Ik ben wel een beetje zenuwachtig.
Zeg... Verdomme, zeg. - Sorry.
Je moet niet blazen, maar snuiven. - Ik moet zuigen.
Niet zuigen, snuiven. Ik zal eens laten zien hoe je dat doet.
Een voor meneer. - Eentje voor meneer.
Eentje voor madam.
En eentje voor de kindjes.
Allez...
Voilà.
Allez. Gewoon snuiven in plaats van te blazen.
Allez... Ik vind het wel belachelijk.
En drie.
Amai.
Precies een stofzuiger.
Een cafè met een vast publiek.
Een dansvloer. Muziekinstallatie met alles erop en eraan.
Ben je nog aan het luisteren? - Absoluut.
Dat cafè draait nu al goed, maar het kan beter.
Een paar kleine veranderingen. Iets kleins om te eten...
En een nieuwe naam. De Lachende Koe.
Wat denk je?
De Lachende Koe?
Aan het Stationskwartier?
Amai... Dat gaat goed draaien, denk ik.
Je moet gewoon wat creatiever zijn dan de anderen.
Zeg...
Heb je geen compagnon nodig? - Een compagnon?
Rekening houden met een ander? Zot.
Het botert toch goed tussen ons? - Tussen ons!
Wel? Jij... en ik... We kunnen samen een cafè opendoen?
Jij?
Ik heb ook een beetje geld. Ik ben ook heel creatief.
Allez, Tony... Zie je jezelf al achter de toog van een cafè?
Ik wel, ja. - Nee, nee.
Je moet eens leren niet zo... impulsief te zijn.
Ik spreek over een cafè, en je wilt er ook één.
Je moet nadenken voor je iets doet. Allez, denk eens na.
Wat wil je nu echt gaan doen, later als je groot bent?
Advocaat?
Nee, ik ga in het zakenleven. Ik begin een bloemenwinkel.
Dat zeg je alleen omdat ik gezegd heb...
Daar droom ik al heel mijn leven van. Een bloemenwinkel.
Meen je dat nu?
Heb je al een naam? - Ja. Tony.
Voor je bloemenwinkel! - Ja, ja. De Twee Atheners.
Dat is geen naam voor een bloemenwinkel.
Je hebt misschien gelijk. Het is meer iets voor een massagesalon.
De Blauwe Hond.
Als je er niet ernstig mee begint, kun je het beter laten.
Ik zeg altijd: Als de basis maar goed zit.
Jij bent failliet gegaan omdat je basis niet goed was.
Wat weet jij eigenlijk van bloemenwinkels?
Meer dan je denkt. - "De basis."
Wat is dat, de "basis" van een bloemenwinkel?
De basis van een bloemenwinkel: Potgrond.
Pot... Onnozel manneke. Potgrond. Bloemen!
Bloemen zijn de basis van een bloemenwinkel.
Je moet genoeg bloemen in huis hebben.
Dan had jij niet veel bloemen in huis?
Nuance. Ik had te veel bloemen. Dat is ook niet goed.
Je had beter wat meer potgrond in huis gehad.
Potgrond. De basis.
Aan 2 frank per kilo. Ik zou veel verdiend hebben!
Waar zou je je potgrond halen? In Tokio?
De beste potgrond vind je in Kalmthout.
Dat is toch geen potgrond? Dat is zelfs geen grond.
Wat is dat dan? Zand? - Zand.
Daar groeit niks in. Plant er een patat in en hij gaat dood.
Een dode patat? Een overleden patat?
Zeker, ja. Potgrond...
Op de Kalmthoutse hei groeit toch... van alles?
Wat groeit er op de Kaltmhoutse hei? - Daar groeit brem.
Ja, brem. - Ga je je winkel vol brem zetten?
Vol brem. Je moet je in iets specialiseren, André!
Brem bloeit maar één keer per jaar!
Dan verkoop ik zo veel brem dat ik voor de rest van het jaar binnen ben.
Ben je met mijn kloten aan het spelen, of zo?
Wat denk je?
Ik denk van wel, eigenlijk. - Ik denk dat je gelijk hebt.
Raadsel. André, goed kijken en raden.
Wat is het?
Nog eens?
Ik ga een tip geven.
We mogen ons toch wassen, hè, meneer?
Bij Hanssen. We zijn er niet, boodschap na de beep.
Tony? Het is mama. Hoe is het met mijn zoontje?
We zitten in Sydney. Het is hier heel goed weer.
Ik ga het niet te lang maken, want zo'n internationaal gesprek kost...
Tot... - Hallo?
Dag, madam. Het is hier met de inbrekers.
De inbrekers. Niet Tim Beckers.
De inbrekers. We zijn net de camions aan het inladen.
Ik zal mijn compagnon eens geven. Jawel. Iemand die je heel goed kent.
Het is je Tony. Ik zal hem eens geven.
Wacht. Madam, hij wil niet komen.
Hij heeft te veel gezopen en gesnoven.
Het was goede coke die je had. - Zeg dat ik een janet ben.
Nog iets, madam. Tony is een janet. Een janet.
Hij heeft me vannacht afgezogen. Hij heeft mogen slikken!
Aan je moeder zijn er serieuze kosten, als je het mij vraagt.
Hoe laat is het? - Het is kwart voor acht.
Ik had al in mijn cafè moeten zijn om het contract te tekenen.
Ik zal je eerst naar je camionette voeren.
De oude bompa? - Dat is mijn bomma.
Merci, bomma. - Merci, bomma!
Hier.
Dat is het adres van het cafè.
Je moet eens langskomen.
Dat is een cadeau voor onderweg.
En...
Merci.
Langskomen, hè!
Iedereen kent zo'n moment dat je denkt...
De ene gaat naar links, de andere naar rechts.
Je geeft elkaars adres, telefoon...
Maar je weet dat je daar nooit iets mee gaat doen.
En je weet dat hij dat ook weet, en omgekeerd.
Maar het laatste teken van vriendschap is dat je toneel speelt.
Je gebaart dat je van niks weet.
Tot ziens, tot in de pruimentijd.
Waarom?
Ik, met al mijn capaciteiten.
Waarom heb ik godverdomme nog niet de hond zijn botten verkocht?
Verdomme.
Ik heb me laten afleiden. Ik zal het nooit leren.
Met Andreeke... dat...
Dat was wel lachen, maar het is een sukkelaar.
Als je al een bloemenwinkel failliet laat gaan,
ben je een professionele 'ratè'.
En als ik niet oppas, gaat het met mij dezelfde kant op.
Ik zie de kop van Soo al voor me.
Zie je wel dat ik gelijk had? Je had beter geluisterd.
Nondedju! Zo'n grijze muis!
Madam...
Ik heb een nieuwe doelgroep nodig. Goedgeloviger.
Weerlozer.
Zwakker.
En... mijn eigen verpakking kan ook beter.
Zo'n T-shirt boezemt ook geen vertrouwen in.
En ik heb me iets wijsgemaakt met die folders. Hier.
Bel me maar als je iets nodig hebt.
Wat ik moet doen, is de mensen lucht verkopen.
Versta je dat, lucht? Ik moet opnieuw beginnen.
Lucht verkopen. Iets wat niet bestaat.
Maar één product komt in aanmerking.
Een verzekering? Waarom heb ik een verzekering nodig?
Ik zal u dat eens uitleggen.
Laten we beginnen bij de familiale verzekering.
Stel: Ik kom op bezoek en breek een van uw dure asbakken.
Maar ik heb geen dure asbakken. Dat is brol.
Maar laten we zeggen dat ik een dure asbak breek.
Als ik verzekerd ben, betaalt de maatschappij de asbak terug.
Waarom? Jij hebt hem toch gebroken?
Ja, dat is waar. Maar net daarom ben ik verzekerd.
Eerst betaal ik een premie.
Anders kunnen zij me de asbak niet terugbetalen.
Je moet eerst hen betalen, voor zij aan jou betalen?
Ja. Ja.
Dan kun je beter zelf voor die asbak betalen.
Het bedrag van de premie is kleiner dan wat zij moeten betalen.
Maar als je nu geen asbak breekt, krijg je dan ook geld?
Nee, dan krijgt u uiteraard niks. - Dat trekt op niks.
Hoe dikwijls gebeurt het dat je een asbak breekt?
Ik heb nooit één asbak gebroken. Laat staan een dure.
Goed. Wel...
Vergeet de asbak.
Wat u nodig heeft, is een levensverzekering.
U betaalt een premie.
En bij uw overlijden krijgen uw erfgenamen een klein kapitaal.
Dat wil ik niet! Dan wordt mijn zoon miljonair!
Hij heeft zich al twee weken niet meer laten zien.
Hij koeioneert mij waar iedereen bij is. De hoerenloper!
Ik wil hem onterven, maar dat mag niet van de wet.
En nu spreek jij van een klein kapitaal bovenop de erfenis!
Wat voor smeerlapperij is die verzekering? Schaam je!
Nee. De maatschappij betaalt niet altijd uit.
Stel dat na een overlijden plots wordt geconstateerd
dat de patiënt bij de ondertekening van het contract
al een klein beetje ongeneeslijk ziek was.
Zoals ik, dus. - Voilà.
Dan hoeft de maatschappij niks uit te betalen.
En het geld dat u voor de premie heeft betaald,
kan door uw erfgenamen niet worden terugggevraagd.
Dus wat ik nu aan uw verzekering betaal, is Ricardo voor altijd kwijt
En gezien uw tamelijk gevorderde leeftijd... Excuseer.
Het zal toch wel een tamelijk gevorderde premie worden.
Verkoop je sigaretten?
Nee, maar een koek op je bakkes kun je krijgen.
Trut.
Heel goed. Hoe denkt u dat te betalen... Elza?
Eigenlijk aanvaard ik alleen cash.
Cash. Baar geld.
Excuseer, maar dat heb ik niet. Ik mag niets hebben van Ricardo.
Hij houdt zelfs mijn pensioen.
Maar ik heb iets veel beters.
Koekjes?
Mijn familiestukken.
Ricardo heeft ze niet gepakt omdat ik er toch niets mee kan doen.
En als ik dood ben, vallen ze in zijn handen.
Alstublieft, mag ik hiermee mijn verzekering betalen?
Dan moeten we een onderhandse verkoopsakte opstellen.
Jij verkoopt me de juwelen.
En van dat geld betalen we de verzekering.
Wat denk je?
15.000 frank voor heel de doos?
Doe dat maar. Ik ben zo content.
Maar dan moet jij nog één ding voor mij doen. Eentje maar.
Een oud mens dat aan het rotten is van de kanker.
Ze wil nog één keer haar geboortedorp zien.
Normaal had ik geweigerd.
Maar voor die juwelen stonden we rap in dat geboortedorp.
Enfin, ik was er zeker van dat mijn grote slag binnen was.
Ik voelde me bijna schuldig. Ik zeg bijna, hè.
Maar ja, had je me toen gevraagd wat het leven is...
Het leven is een jungle.
Ik heb... Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als nu.
Dankzij jou. Je bent echt een heel bijzondere jongen.
Zo attent en zo lief.
Ik durf wedden dat je ouders trots op je zijn.
Zijn je ouders niet enorm trots op een zoon zoals jij?
Mag ik eens bellen?
Zie ik eruit als een telefoonkotje? Stuk student! Parasiet!
Maar... Dat was de afspraak niet.
Je mag al de juwelen hebben, behalve wat ik aan heb.
Je zou me heel gelukkig maken. - Nee. Contract is contract.
Ik dacht dat je een goede jongen was. Je bent net als Ricardo.
Geef de juwelen. - Je zult ze moeten afpakken.
Rat. Rotte hond. - Geef die juwelen!
Ricardo! - Wat is er?
Ricardo is hier. Hij mag hier niets van weten.
Zeg hem dat ik dood ben. - Pardon?
Hij maakt je kapot. Morgen regelen we alles.
Zeg dat ik dood ben. - En ik? Wat moet ik dan zeggen?
Wat is er nu weer gebeurd?
Meneer Ricardo? - Ja.
Ik heb... Ik heb een... pijnlijke boodschap voor u.
Mevrouw, uw moeder, is vanmiddag overleden. Gecondoleerd.
Godzijdank.
Dat is ook geen dag te vroeg.
Heeft ze veel afgezien? - Nee, niet echt nee.
Nee? Spijtig.
Ik had haar met plezier een lange doodsstrijd gegund.
Heel mijn leven heeft ze naar de kloten geholpen.
Roepen. Janken.
Dreigen met een hartinfarct tot ze haar goesting kreeg.
Manipuleren, mensen tegen mekaar opzetten.
Tirannieke teef.
Maar ja... Het blijft je moeder. Dus je blijft komen, iedere avond.
Je doet je best, maar je krijgt verwijten. Een hel. Een hel.
Blij dat het gedaan is.
Maar wie ben je eigenlijk? Ik heb je hier nog nooit gezien.
Waar is je witte jas? Waar is je collega?
Ik denk dat u zich vergist. Ik ben...
de verzekerings consulent van uw moeder.
Pardon?
Uw moeder heeft me voor haar dood gevraagd een paar dingen te regelen.
Te regelen?
Wat valt er te regelen? Mijn moeder was dement.
Twee jaar geleden onbekwaam verklaard.
Ah ja? Ze heeft me haar juwelen verkocht.
Haar juwelen? - Ja, haar juwelen.
Alstublieft.
15...
15.000 frank?
15.000 frank voor verguld blik met gekleurd glas?
Dat is echt iets voor mijn moeder. Je hebt 'r toch geen geld gegeven?
Ik heb die juwelen eerlijk gekocht. Hoor je dat?
Ze zijn van mij! Verstaan? - Zo zit het?
Ja, zo zit dat! - Ah, zo zit dat?
Je komt mijn stervende moeder adviseren?
Je probeert een slag te slaan. Maar je bent te lomp!
Je laat je door een zot wijf in de doeken doen.
Ik heb een dubbel, hè.
Zieligaard. Dat iemand zo laag kan zinken.
Ik... Ik ga je voor de rechter sleuren.
Doe maar. Ik hoop dat je gelijk krijgt!
Dan moet jij me 15.000 frank geven voor die brol!
Bon. Ik moet de begrafenis regelen.
Ik wil je straks niet meer zien, of er valt nog een lijk.
Neem die juwelen maar mee. Het is een souvenir.
Heb je nu gehoord hoe je zoon over je denkt? Oude koe!
Valse teef! Verdomme!
Mijn dag naar de kloten om naar klote-Doel te rijden!
En ik heb nog je mosselen-friet betaald!
Komediant.
Je gaat me geen tweede keer liggen hebben. Geen tweede keer, hè!
Word wakker, komaan! Word wakker!
Zeg iets.
Geef me tenminste de kans om nog één keer ambras met je te maken.
Kutwijf.
Nee. Godverdomme, ook dat nog.
Wie we hier hebben.
Soo De Paepe.
Nog niet vertrokken naar Congo? Je was anders erg gehaast.
Met de para's.
Als er iets is waar ik niet tegen kan,
dan zijn het mensen die hun beloftes breken.
Die mij bedriegen, mij voor schut zetten.
Dus...
Bid op je twee knieën dat er niks is waarvoor we je kunnen oppakken.
Kijk eens. Dat lag op het dashboard.
Je hebt niet hard genoeg gebeden.
Hij heet niet De Paepe, maar Hanssen.
Het adres van de procureur.
Is dat je vader?
Is Leon Hanssen je vader?
De zoon van de procureur gepakt met drugs.
Het is je beste dag niet, Tony.
Zeg, wat gaat papa daarvan zeggen?
Wat denk je nu?
Dat ze in die kringen zuiver op de graat zijn?
Lompe boeren. Alle twee.
Mijn vader hè, die gebruikt veel meer dan ik. En veel zwaarder spul.
Allez, kom.
Pak me maar op.
De procureur lacht met voetvolk zoals jij.
Je zult wel zien. Morgen ben ik vrij.
Eèn telefoontje van mijn ouwe is genoeg.
Misschien belt hij ook eens met je overste.
Dat je je promotie op je vette buik kunt schrijven.
Pak me op. Waarom wacht je nog?
Nu heb je niet zo'n groot bakkes, hè?
Hierzie. Je gaat het nog nodig hebben.
Je hebt gelijk.
We pakken je niet op.
We gaan je op een andere manier een lesje leren.
Je hebt al een proces lopen. - Moei je niet!
Ik heb hier niks mee te maken! - Trap het dan af!
Tony en ik regelen dat onder mekaar. Zoals bij de para's. De echte.
Eens zien wat papa hiervan zegt.
Voorzichtig.
Je moet toch iets gezien hebben? - Soo... Het was donker.
Ik weet niet eens of ze met drie of vier waren. Het ging veel te rap.
Ze zijn op mij gesprongen.
Voor ik het wist waren ze weg met de winst.
Ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen...
Ik geloof niks meer van jouw verhalen.
Zeg ineens dat ik een leugenaar ben.
Je ouders hebben me gebeld. Ze bellen me iedere dag.
Wat hebben die mensen je misdaan?
Heel hun huis is geruïneerd en jij bent weg.
Je vader zou een moord kunnen begaan.
Gisteren belde je moeder. Aan het janken, een halfuur.
In de examens. Ik heb ook van alles te doen.
Zelfs mij laat je niks weten.
En ineens kom je, 's nachts, onder het bloed.
Een verhaal waar niks van klopt.
Ik ben dat beu.
Je doet niks anders dan mij gebruiken.
Trek nu eens eindelijk je ogen open. Je plan is mislukt.
Anders zou je hier niet komen om mij moeder Theresa te doen spelen.
Soo...
Ik ben overvallen. Heel mijn lijf doet zeer.
Ik denk: Ik heb een goede maat die me gaat helpen.
Wat krijg ik verdomme? Een zedenpreek.
Als je wilt dat ik wegga, moet je dat ineens zeggen.
Okè.
Het is goed.
Ofwel stap je hier buiten en wil ik je nooit meer zien.
Ofwel geef je toe dat je ten einde raad bent. En dan bel je je ouders.
Je kunt geen kant meer uit.
Och, jongen...
Wat weet jij daarvan?
Dief! Rotte hond! Rotte hond!
Laat me los!! Of ik sla jullie...
Als de deurwaarder dat ziet, pakt hij je op.
Ik kan er ook niets aan doen, godverdomme!
Het is goed!
Pak maar mee! Van je vrienden moet je hebben! Klootzak!
Ik wil de rest van mijn leven je rotkop nooit meer zien! Nooit!
Kom.
Hierzie. Tony Hanssen.
Onze advocaat!
Ik dacht: Ik spring 's binnen. Misschien heeft André werk voor mij.
Je kunt helpen inladen. - Wat is er gebeurd?
Mijn klanten zijn zo enthousiast dat ze de meubels meepakken!
Ik ben alles kwijt.
Ben je met de auto? Met die Transit? - Hij staat daar.
Breng me daar naartoe. - Naar wie?
De paljas die mij dit verkocht heeft, met de schulden.
Laat die zaak rusten.
Moet ik wachten om hem te verbouwen?
En als hij niet thuis is? Hij zal wel weten wat hier gebeurd is.
Zijn vader heeft een winkel.
We gaan daar de boel kapot slaan. - Wat heeft hij ermee te maken?
Hij heeft die judas op de wereld gezet! Instappen.
Daag. Salut. - Nee. Vertrekken.
Je riskeert in de bak te vliegen. - Iemand gaat boeten!
Wacht dan op iemand die echt schuldig is.
Verdomme! Ze hebben hem met dat cafè net zo liggen gehad
als met mijn bloemenwinkel.
Ik zou nog compassie moeten krijgen ook!
De banken. Dat is het! Hoeveel geld heb je bij?
2.000 frank. - Niet meer?
Dat is niet genoeg voor een revolver. - Wat? Een revolver?
Hoe overvallen we anders een bank? - Een bank overvallen?
Jij hebt het voorgesteld. - Dat heb ik niet voorgesteld!
Het is jouw idee. We wachten tot vlak voor sluitingstijd.
Ik doe de overval, jij blijft in de camionette.
Ik loop naar buiten en we rijden de grens over.
We doen het. - Nee. We doen dat niet.
We doen het. - We doen dat niet.
Jij hebt gemakkelijk klappen.
Jouw slag volk valt altijd op zijn pootjes.
Nooit moeten jullie een risico pakken. Voor mij ligt dat anders.
Ik vraag aan jou als vriend om me te helpen.
Wat wordt het? Ja of nee.
Op één voorwaarde.
Niemand mag gevaar lopen. En geen gewonden.
Okè?
Godverdomme. Hierzie...
En jij had die heel de tijd?
Het is wel een alarmpistool. We hebben nog iets nodig.
André, geen gewonden.
Iets om af te schrikken. In geval van.
Ik geloof mezelf niet meer.
Godverdomme. Hierzie. Dat is wat we nodig hebben.
Zit zo niet te kijken.
Hoe laat is het?
Dertien voor vijf.
Er zijn dingen waar niemand de definitie van kent.
Een ei is gemakkelijk. Dat komt van een kieken.
Je kunt het bakken ofwel komt er een kieken uit.
Maar wat is tijd?
Hoe laat is het?
Tien voor.
Vriendschap. Hoe definieer je dat?
Bij de ene weet je na twee maanden niet meer wat gezegd.
Bij een andere zet je na vijf jaar een discussie gewoon voort.
Maar hoe je dat definieert... Ik weet het niet.
Zeg, Tony. Wat ga jij doen met al die miljoenen?
Op de bank zetten, denk ik.
En als je helemaal zot wil worden... Zoek dan eens een dubbele definitie.
Het effect van tijd op vriendschap. Wat doet vriendschap met tijd?
Je mag daar niet al te goed over nadenken.
Daar is al meer dan één onnozel van geworden.
Hoe laat is het nu?
Tien voor vijf. - Hoe, tien voor vijf?
Het was daarnet tien voor vijf.
Smeerlap! Je hebt me goed liggen.
Kalm, André. Rustig. - Rustig? Ben jij maar rustig!
Judas! Verrader!
Geef die horloge terug.
Wat heb je daarmee uitgespookt?
Een Rolex valt niet stil. - Is het een echte?
Wat bedoel je daarmee? Dat ik geen echte Rolexen kan pikken?
Tien voor vijf...
Tien voor vijf!
Misschien is het een teken.
Dat het niet het moment is voor een overval.
Over een teken gesproken. Het is wel het moment.
Maar allez...
Weet u soms hoe laat het is?
Doe wat ik zeg of ik schiet. Je stapt binnen en ik volg.
Gerard! Ga binnen de rijkswacht bellen.
André, niet doen!
Tony!
Godverdomme. De laatste keer dat ik een bank overval...
Komaan! Stomme ezel!
Komaan, André!
Godverdomme!
Mag ik nog eens trekken?
Het gaat er langs alle kanten uitkomen.
Klotebanken.
Ik heb goesting om op verlof te gaan.
We zitten toch al aan het water.
Heb je al eens gevist?
Nee.
Dat is rustgevend.
Dat is plezant.
Het doet zeer.
Mag ik nog eens trekken?
Echt goed gerold is die niet, Tony.
Het is ook de eerste keer, André.
Zeg nog eens iets.
Allez, zeg iets.
We mogen ons toch wassen, meneer?
Ja.
André...
André?
Zijn geslaagd met de grootste onderscheiding.
Erik Houssens en Hilde Janssens.
Zijn geslaagd met grote onderscheiding.
Frans Huybrechts, Katrien Lambrechts, Mark Dewinter.
Johan Roelandts.
Walter Vermeulen.
Lisa Smeyers.
Dirk Fonteyn.
James Eycken.
Ludo Van Landeghem.
Olivia Verhagen.
Soo De Paepe.
Anouk Niesen.
Katia Schatteman.
Alain Willemsens.
Tony?
Wat doe jij hier?
Ik wou naar je kot komen, maar je had gezegd...
Vergeet wat ik gezegd heb.
Ik was kwaad, moe, ik had zenuwen.
Je had groot gelijk.
Ik heb gelogen en bedrogen. Mijn plan is falikant mislukt.
Ik sta nergens.
Daarom ben ik hier.
Ik kom afscheid nemen.
Wat is dat voor pathetische bullshit? Doe niet onnozel.
Okè, je hebt je jaar verknald en 150.000 ballen.
En de meubels van je ouders.
Je kunt opnieuw beginnen. Jij kunt ook een diploma halen.
Ik ga naar het buitenland. Voorgoed.
Naar het buitenland.
Je zult nooit veranderen, Tony.
Jij gaat toch ook nooit veranderen, Soo?
Je hebt nog niet eens gevraagd hoe het is met mij.
Hoe is het met je?
Grote onderscheiding.
Grote proficiat.
Je bent soms zo'n klootzak.
Je mag niet weggaan, ik heb zo veel te vertellen.
Ga mee, als je zo veel te vertellen hebt.
Ik kan beginnen als stagiair aan de balie.
Daar heeft je vader voor gezorgd. - Hou je goed.
Heb je iets nodig? Geld? - Geld... Hou toch je bakkes.
Help het niet helemaal naar de kloten. Soo...
Jij bent de enige die ik ga missen.
Ik zal je wel missen, versta je? Allez... Salut.